Τι κι αν είναι οφθαλμοφανές;

Μερικά πράγματα μας αρέσει να πιστεύουμε πως φαίνονται με τη πρώτη ματιά!
Και παρόλο που διακρίνονται ολοκάθαρα τα αρνητικά τους σημεία εμείς οι "μεγαλόψυχοι" συνεχίζουμε να τα αντέχουμε, να τα υπομένουμε και μερικές φορές να τα λιβανίζουμε κιόλας.
Θέατρο του παραλόγου η εγγενής λιποψυχία μας!
Κακό θέατρο του παραλόγου!
Περίεργο ον ο σύγχρονος άνθρωπος... ο άνθρωπος της περιβόητης οικονομικής κρίσης!
Βλέπεις πως αυτό που έχεις δίπλα, πάνω, δεξιά ή αριστερά από σένα δεν είναι και τόσο καλό...
Αυτό το οποίο σε κυβερνά, αυτό με το οποίο συνεργάζεσαι, αυτό το οποίο αγαπάς, αυτό το οποίο σιχαίνεσαι...
Σου λένε και κάποιοι άλλοι πως δεν είναι και τόσο καλό...
Βλέπεις πόσο εύκολα μπορείς να εκτεθείς!
Κι εσύ λες πως τα ξέρεις όλα αυτά - μπορεί και να τα ξέρεις κάπου στο βάθος - και προχωράς...
Ξέρεις εσύ τι κάνεις!
Το κολύμπι ανάμεσα στις ακαθαρσίες είναι της μόδας...
Κουβαλάμε καθημερινά τους ανθρώπους "μας", κουβαλάμε τις συνήθειες τους, κουβαλάμε και τις συμπεριφορές τους...
Μια νεοελληνική κοινωνία που περιμένει να λάβει χώρα το μέγα θαύμα!
Θα περιμένει και θα περιμένει...
Ας περιμένει!
Δε θα ανοίξω εγώ την πόρτα, λέει ο ανώνυμος...
Δε θα με τσιμπήσουν εμένα οι σφήγκες, λέει ο δήθεν διάσημος...  
Κάνω παρέα με ανθρώπους που μπορεί και να έχουν κλέψει...
Μέχρι να αποδειχτεί ότι ο τάδε... έχει ο Θεός!
Δύσκολα και αποκρουστικά τα καταληκτικά συμπεράσματα μιας φιλοσοφίας των χαλαρών οπισθίων!
Άχρηστες οι κοπιώδεις προσπάθειες της κατανόησης...
Καθένας σε τούτη τη ζωή είναι μόνος...
Σιγά το θέσφατο!
Μόνος έρχεται στη ζωή και μόνος πεθαίνει, δίχως φυσικά να διαισθανθεί στο ελάχιστο την οδυνηρή ματαιότητα των πραγμάτων!
Εκατό φορές τα έχουμε πει...
Και θα τα λέμε... μέχρι να αλλάξει κάτι!
Ο εγωισμός ξεχειλίζει και κυλά στα πεζοδρόμια...
Εγώ λέω το σωστό κι εσύ λες το λάθος!
Περαστικά μας...  

Read more »

Αρώματα...

Η "Γλυκιά Εκδίκηση" πήρε πλέον τον δρόμο της.
Μακάρι να το λέγαμε αυτό και για μας τους ανθρώπους!
Η πρώτη παρουσίαση στην Αθήνα έλαβε χώρα και σιγά σιγά το τρίτο μου μυθιστόρημα τραβά την ανηφοριά... για τα βιβλιοπωλεία.
Τα συναισθήματα μου σαφώς και συγκρούονται... Μοιραία κάνω τις συγκρίσεις και οι εσωτερικές συγκρούσεις που προκύπτουν από τις καταραμένες τις συγκρίσεις με ταλανίζουν.
Στην παρουσίαση των "Ψυχών" που είχα κάνει στην Αθήνα μπορεί και να είχα χαρεί περισσότερο... Να φταίει η εποχή μας;
Να φταίει η ηλικία μου;
Που να ξέρω εγώ τι φταίει...
Να κάθομαι και να μετράω στο ταξίδι της επιστροφής τη χαρά...
Χάρηκα με το διαφορετικό!
Θα σας πως τα δύο πράγματα - για άλλους ίσως ασήμαντα - που μου έμειναν βαθιά χαραγμένα στη μνήμη από αυτό το σύντομο ταξίδι μου στην Αθήνα.
Πρώτη ανάμνηση... το υπέροχο άρωμα από τις Νεραντζιές... Περπατούσα στο Ζάππειο, στο Σύνταγμα, στον Περισσό... και δε χόρταινα με τίποτα αυτό το άρωμα...
Γύρισα πίσω και θυμήθηκα τα χρόνια που δούλευα στην Αθήνα...
1989, 1990, 1991...
Πέρασαν πολλά χρόνια κι εγώ δεν το κατάλαβα...
Το ίδιο άρωμα μετά από είκοσι χρόνια!
Είχα την αίσθηση πως ο χρόνος προσπαθούσε να με ξεγελάσει...
Κι η δεύτερη ανάμνηση σήμερα το πρωί... τη στιγμή που κατέβαινα από το σπίτι μου για να πάρω τον ηλεκτρικό!
Κυριακή πρωί στις εννιά παρά τέταρτο έναν κύριος - πρέπει να ήταν πάνω από τα 75 - καθάριζε τα τζάμια του Οδοντιατρείου της κόρης του.
Ο Έλληνας πατέρας...
Σταμάτησα και τον ρώτησα και μου είπε πως βοηθά το παιδί του... Να ξεκουραστεί σήμερα Σάββατο...
Γιατί σας τα λέω όλα αυτά...
Σε ένα από τα επόμενα μυθιστορήματά μου κάποιος ήρωας θα μυρίζει αυτό θεσπέσιο άρωμα από τις νεραντζιές και κάποιος πατέρας θα καθαρίζει τα παράθυρα της κόρης του...
Βρήκα έναν πρωταγωνιστή και έναν δευτεραγωνιστή, βρήκα τόπο και χρόνο για να τους εναποθέσω...
Να ευχαριστήσω αυτούς που διάβασαν αποσπάσματα από το βιβλίο μου στην χθεσινή παρουσίαση, δηλαδή τον Σπύρο Περδίου, την Φιλίτσα Καλογεράκου και την Μαρία Χανιώτου.
Να ευχαριστήσω την Ελένη και την Μαίρη Κεκροπούλου για την παρουσίαση...
Να ευχαριστήσω τους αναγνώστες μου και τους συγγραφείς που με τίμησαν με την παρουσία τους!
Πολλά πολλά ευχαριστώ στην Άννα Τζωρτζάτου που μου πρότεινε να παρουσιάσω το νέο μου μυθιστόρημα στην έκθεση ομορφιάς που διοργάνωσε με τόση επιτυχία μέσα το Ζάππειο Μέγαρο.
Και τέλος...
Ευχαριστώ τα ανώνυμα και μη ορατά αρώματα και τα εξίτηλα μαζί με τα ανεξήτιλα χρώματα της έμπνευσής μου...
Όλους αυτούς τους ανώνυμους και ανώνυμες που με κάνουν να γράφω με την παρουσία τους και μόνο...
Δε θα πω περισσότερα...

Read more »

Αφίσες της Παρουσίασης στο Ζάππειο!!!!!

Σε λίγες μέρες θα παρουσιάσω το τρίτο μου μυθιστόρημα στην Αθήνα.
Χαίρομαι...
Είναι ένα βιβλίο που το έγραψα με μεράκι! Μου πήρε πάνω από δύο χρόνια η συγγραφή του!
Πολλά πρόσωπα, πολλές ζωές...
Διαφορετικά πρόσωπα, διαφορετικές ζωές...
Τις συναντώ στα νιάτα τους, τις συναντώ ξανά στα χρόνια της σύνταξης...
Βλέπω από απόσταση την πορεία της ζωής τους!
Θέλουν να εκδικηθούν τους άντρες τους...
Να εκδικηθούν με πάθος τις παράνομες σχέσεις τους...
Να αισθανθούν κι αυτές κάποια στιγμή δικαιωμένες...
Δε θέλουν πολλά!
Δε θέλουν και λίγα...
Δε θέλετε πολλά, δε θέλετε και λίγα...
Και στο εξώφυλλο... μια ανθοδέσμη!
Η χαρά που περιμένει η κάθε γυναίκα...
Κάθε γυναίκα ονειρεύεται το γάμο... στην παιδική της ηλικία...
Η ζωή φαίνεται σαν ένα μπουκέτο με λουλούδια...
Τι κρίμα που δεν είναι αληθινός ο παραπάνω συμβολισμός!
Μακάρι να ήταν...

Read more »

Γλυκιά Εκδίκηση

Η Ολυμπία, η Νέτα, η Κορνηλία και η Ουρανία… Τέσσερεις γυναίκες εγκλωβισμένες για πολλά χρόνια
σε αδιέξοδους γάμους, που τις φθείρουν ψυχολογικά με το βάρος των υποχρεώσεών τους, αποφασίζουν η καθεμία ξεχωριστά και όλες μαζί να αλλάξουν τη ζωή τους, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους…

Όλες τις ενώνει ένας κοινός στόχος, μια κρυφή λαχτάρα που βασανίζει αρκετό καιρό το μυαλό τους, και προσπαθεί να πάρει σάρκα και οστά…

Επιθυμούν σαν κολασμένες να πάρουν εκδίκηση για τα χαμένα όνειρα και τον χαμένο χρόνο…
Όμως εμπόδιο σε αυτό είναι οι ίδιες τους οι μανάδες που ελέγχουν τις ζωές τους…

Θα τα καταφέρουν τελικά να βρουν τη δικαίωση;

Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος (www.aggelidisgentzos.gr) γεννήθηκε στην Κολονία και μεγάλωσε στην Καβάλα, όπου τελείωσε το δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο. Αποφοίτησε από το Φιλολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ με μαθήματα ειδίκευσης από τους τομείς της Κλασικής Φιλολογίας και της Μεσαιωνικής και Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας.
Τα μυθιστορήματά του Το Κουζλούκι και ο πάππος ο Τζότζος (2009) και Ψυχές που δεν τις ζέστανε η αγάπη (2011) κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ωκεανός.

Read more »

Κόψτε τα φτερά των παιδιών...

Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε, "αγαπητοί και αγαπητές", είναι να κόψουμε τα φτερά των παιδιών μας!
Και το κάνουμε καθημερινά - "πνευματικοί" άνθρωποι και μη - επειδή είμαστε κομπλεξικοί!
Εμείς οι φτασμένοι, με τις χτισμένες καριέρες, με τα εξοχικά στα βουνά και στις θάλασσες, τα σπίτια και τα αυτοκίνητα... μιλάμε φυσικά εκ του ασφαλούς!
Μήπως κάνουμε τέχνη για την τέχνη;
Μήπως η τέχνη κατάντησε να είναι αυτοσκοπός;
Τα λόγια που ακολουθούν μπορεί να είναι φανταστικά, λόγια του αφηγητή ενός αιρετικού μυθιστορήματος μπορεί όμως να είναι και κουβέντες αληθινές!
Ο σωστός συγγραφέας λοιπόν... πρέπει να εξασκηθεί πολύ στην τεχνική!
Τεράστια σε μέγεθος, βάθος και βάρος η παραπάνω σοφία!
Κι εσύ φυσικά συγγραφέα μου καλά, εξασκήθηκες....
Κάτι σαν τον μαραγκό...
Και σίγουρα να διαλέξει ένα κουλτουριάρικο εξώφυλλο!
Κι ένα τίτλο σοβαρό...
Κι έρχομαι τώρα εγώ και σκέπτομαι όλους αυτούς που κάνουν έρευνες για να γράψουν ένα βιβλίο και κατεβάζουν κάτω κανόνες τεχνικής με το κιλό...
Αποτρέπουμε τα παιδιά μας από το συναίσθημα!
Παρουσιάζουμε τη συγγραφή σαν βάσανο!
Η συγγραφή είναι χαρά δημιουργίας, είναι αποφόρτιση από τα καλά και τα κακά, είναι δοκιμή και δοκιμασία, είναι σκοπός και αποτέλεσμα, είναι ψυχή και νους...
Και λες κύριε συγγραφέα, πως δε μπορούν να γράψουν όλοι!
Ποιοι ακριβώς μπορούν;
Μήπως εσύ και η παρέα σου;
Μήπως μόνο οι φιλόλογοι;
Οι φιλόλογοι ξέρουν καλά τις τεχνικές!
Και διαβάζουν πολλοί φιλόλογοι από τα βοηθήματα, τα μαθαίνουν απέξω τα"θέσφατα" της φιλολογικής επιστήμης... και απαιτούν από τους μαθητές να τους γράψουν αυτά που έγραφε το δικό τους βοήθημα!
Διδάσκεται αλήθεια η ποίηση ή η πεζογραφία;
Η άποψή μου!
Ας γράψουν όλοι... έτσι κι αλλιώς - το ξέρω πως ακούγεται πολύ ψωνίστικο - λίγοι είναι αυτοί που γράφουν καλά!
Ας γράφουν και οι υπερτιμημένοι και οι υποτιμημένοι και οι τιμημένοι...
Ας τους κρίνουν θετικά ή αρνητικά οι κριτικοί της κάστας τους!
Κι ο καθένας μας κυρίες και κύριοι, πιστεύει για τον εαυτό του πως γράφει καλά...
Αν δεν το πιστεύει και εκδίδει τα έργα του... να πάει και να εξετάσει κάπου την ματαιοδοξία του!
Κι εγώ πιστεύω πως γράφω θαυμάσια... και μου το λένε και πολλοί άλλοι...
Δεν είμαι αρκετά μετριόφρων;
Καλό, κακό... αληθινό είναι!
Οι άλλοι δηλαδή που δεν το λένε, δε πιστεύουν πως γράφουν καλά;
Δε λέτε στον χοντρό πως είναι χοντρός, ούτε στον άσχημο πως είναι χάλια...
Δε θα πείτε και στο συγγραφέα που θεωρείτε πως γράφει απαίσια τίποτα...
Άρα θέλετε να κρεμαστείτε από το "φαίνεσθαι" και μόνο το "φαίνεσθαι"...
Ακούστε τώρα και τη μεγαλύτερη "σοφία": ο καθένας έχει το κοινό του...
Και το Βαρδάρι έχει σουβλατζίδικα... και το Πανόραμα έχει!
Αν μένω στην Καλαμαριά, θα τρώω από τα μαγαζιά της περιοχής μου! Μπορεί να κάνω κάποια βόλτα προς τα πάνω ή προς τα κάτω... αλλά πάντοτε θα επιστρέφω στα οικεία!
Κι αν δεν αντέχω... θα μετακομίσω!
Αυτά που είπα... κι αν θα προκαλέσουν πλήθος από αρνητικά σχόλια!
Τι να κάνουμε! Γράψτε κι εσείς κανένα αρθράκι να ταρακουνήσουμε λιγάκι τα νερά!
Σημασία έχει φίλτατοι, όχι αυτό που γίνεται μετά από την έκδοση, αλλά όλο αυτό που βιώνουμε πριν από την έκδοση του κάθε βιβλίου μας!
Σημασία κατά τη στιγμή της παράδοσης του μαθήματος έχει να καταλάβουν τι τους λες... Όχι να το αποστηθίσουν στα σπίτια τους!
Σημασία έχει να σε βλέπουν οι μεγάλοι που κάποτε ήταν μικροί... μετά από χρόνια στο απέναντι πεζοδρόμιο και σε φωνάζουν για να σε χαιρετήσουν!
Χαίρομαι που λέω δημόσια πράγματα που λέω και ιδιωτικά!
Δε με ενδιαφέρει καμία προκατασκευασμένη εικόνα!
Αυτά που άλλοι δεν έχουν τη διάθεση... ή ίσως τα κότσια κάποιοι άλλοι... να τα πουν δημόσια και να εκθέσουν τον εαυτό τους, εγώ γουστάρω και τα λέω.
Κι αυτό γιατί δε με ενδιαφέρει να είμαι αρεστός σε άλλους τους ανθρώπους.
Αν σας εκνευρίζω μην ασχολείστε με τις σκέψεις μου...
Στην εκπομπή μου στο ραδιόφωνο θα καλώ αυτούς που γουστάρω και έχουν κάτι να μου πουν...
Συνέντευξη θα πάρω από κάποιον που εκτιμώ για κάποιον λόγο...
Παρέα - ανταγωνιστική η ιδιότητα του συγγραφέα - θα κάνω με ελάχιστους!
Δε θα το παίξω ποτέ σε παιδάκια και μεγαλύτερους πως είμαι κάποιος!
Όλοι είμαστε κάποιοι...
Όλοι κρινόμαστε...
Να δώσουμε χώρο στα παιδιά μας και να κάνουμε και λίγο στην άκρη...
Βαριέσαι να τρως κάθε μέρα ο ίδιο φαγητό!
Να είστε καλά όλοι σας!

Read more »

Κι ο ένας παρασύρει τον άλλο...

Δεν έχω και μεγάλη όρεξη τώρα τελευταία για γράψιμο. Γιατί γράφω τότε τώρα; Δεν υπάρχει λογική εξήγηση! Η ατμόσφαιρα πολλές φορές με αναγκάζει να σκέπτομαι και να γράφω. Εμένα δε μου φαίνεται καθόλου περίεργο... Το έχω συνηθίσει. Βλέπω τα ξύλα στη φωτιά, ακούω μουσική και ιδέες περνούν από το μυαλό μου! Με καλούν να τις βάλω σε μια σειρά... Κι ας μην έχει τάξη αυτή η σειρά! Μια φωνή με προστάζει να ξεκινήσω... Μου λέει πως στην πορεία θα βρω αυτό που θέλω να γράψω! 

Πόσο ανόητος είναι ο κόσμος γύρω μας! 

Η πρώτη σκέψη που με επισκέφτηκε δεν είναι και τόσο όμορφη. Και θα πει κάποιος με το δίκιο του... Εσύ δηλαδή δεν είσαι μέρος του κόσμου; Εσύ δεν είσαι ανόητος; Μπορεί να είμαι κι εγώ... Τι σημασία έχει... Ο καθένας βλέπει την ανοησία των άλλων, αυτήν επικρίνει και με αυτήν πορεύεται στο μέλλον!  Αυτά που κάνουμε εμείς τα αιτιολογούμε μέσα μας και βρίσκουμε στηρίγματα για να τα θεωρητικοποιήσουμε και να πούμε πως δεν είναι κακά... Το ότι δεν είναι κακά... δε θα πει πως είναι και καλά... 

Σε λιγότερο από ένα μήνα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Ωκεανός" το νέο μου μυθιστόρημα. "Γλυκιά Εκδίκηση" ο τίτλος του... 

Μου αρέσουν τα οξύμωρα... 

Ακόμα κι αυτά μπορώ να τα υποστηρίξω και να εντοπίσω μέσα τους ενδιαφέροντα... 

Διάλεξα κι ένα χαρούμενο εξώφυλλο... 

Μια ροζ ανθοδέσμη! 

Κάποιοι μου είπαν πως έπρεπε να βάλω ένα πιο σοβαρό εξώφυλλο! 

Δεν τους άρεσε η ανθοδέσμη... 

Μου λένε πως γράφω σοβαρά...

Άλλο οξύμωρο αυτό! 

Είμαι και καθηγητής Αμερικανικού Κολλεγίου! 

Τι σχέση μπορεί να έχει με μένα η ανθοδέσμη της νύφης;

Πάρτε μια δόση της υπόθεσης του νέου μου μυθιστορήματος!

Αποκλειστικό!!!!

"Η Ολυμπία, η Νέτα, η Κορνηλία και η Ουρανία... Με το εφηβικό όνειρο της αναμονής του παθιασμένου γλυκού έρωτα να τις συντροφεύει ξεκίνησε η ζωή της καθεμιάς, αλλά η σκληρή πραγματικότητα τις αναγκάζει να αλλάξουν την πορεία στα θέλω τους.
Τέσσερις γυναίκες εγλωβισμένες για πολλά χρόνια στο γάμο τους, αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και επιτέλους... να δράσουν. Κι οι μάνες των τεσσάρων αυτών ταλαιπωρημένων ψυχών δε σταματούν ούτε για μια στιγμή να ελέγχουν τις ζωές τους...
Όλες τις ενώνει ένας κοινός στόχος! Μια κρυφή λαχτάρα που βασανίζει αρκετό καιρό το μυαλό τους προσπαθεί να πάρει σάρκα και οστά. Επιθυμούν σαν κολασμένες να εκδικηθούν τον άντρα τους, αλλά και να καταστρέψουν όποιον άλλο άντρα θα έμπαινε εμπόδιο στα σχέδιά τους.
Η στάση τους στηλιτεύεται από τις άλλες γυναίκες. Άλλες δε τις αφήνουν να ησυχάσουν ούτε για μια στιγμή επικρίνοντας με άσχημο τρόπο τις πράξεις και τις σκέψεις τους κι άλλες πάλι αδυνατούν να τις καταλάβουν καθώς τις θεωρούν αχάριστες...
Θα πάρουν τελικά εκδίκηση για όλα όσα έζησαν κοντά στους άντρες τους, θα εκδικηθούν ακόμα και για εκείνα που δε πρόλαβαν να ζήσουν μαζί τους;"

Δεν είχα σκοπό να γράψω για το νέο μου μυθιστόρημα!

Κι όμως έγραψα...

Δε θα αλλάξω τη φωτογραφία... Μου αρέσουν τα ξύλα στο τζάκι! Πόσοι και πόσοι είναι αυτοί που έκαψαν τις ζωές τους...

Πάλι τους άλλους κοιτάμε!

Τα είπαμε αυτά παιδιά... Δε θα λέμε πάλι τα ίδια και τα ίδια!!!

Καλό βράδυ σε όλους και σε όλες!

Read more »

Πόσο κοστίζει μια θέση στη βιτρίνα

Μερικές φορές κάποιοι τα λένε καλύτερα από εμάς!!!!!!!!! 

Σε αυτές τις περιπτώσεις αναφέρουμε το όνομα τους και παραθέτουμε τις σκέψεις τους...

Από Ελευθεροτυπία λοιπόν...

Τιμοκατάλογο προβολής βιβλίων έχουν τα βιβλιοπωλεία

Πόσο κοστίζει μια θέση στη βιτρίνα

Της ΣΤ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

Με τι κριτήρια τοποθετείται ένα βιβλίο σε βιτρίνα; Από τι εξαρτάται η παράταση της παραμονής του στους πάγκους; Τι χρειάζεται για να υψωθεί ένας πύργος με αντίτυπα του ίδιου τίτλου σε περίοπτη θέση, δίπλα στο ταμείο ή στην είσοδο του καταστήματος;

Σε μια ιδανική εποχή, σε μια ιδανική κοινωνία, θα περίμενε κανείς ότι τα βιβλιοπωλεία, που χαίρουν καλής φήμης ως ζωντανά και ενημερωμένα, θα είχαν ειλικρινείς σχέσεις με την πελατεία τους. Οτι θα αναδείκνυαν, με άλλα λόγια, τις πιο ενδιαφέρουσες από τις νέες κυκλοφορίες εμπιστευόμενα την κρίση του προσωπικού τους, ότι δεν θα δημιουργούσαν ψεύτικες εντυπώσεις για την εμπορική απήχηση ορισμένων έργων, ότι θα σφυρηλατούσαν τη φυσιογνωμία της επιχείρησής τους υποστηρίζοντας χωρίς αντάλλαγμα ό,τι θα άξιζε να διαβαστεί.

Αλματώδης αύξηση

Η πικρή αλήθεια είναι πως η λογική του σουπερμάρκετ έχει αγγίξει προ πολλού το «προϊόν» του βιβλίου. Η αλματώδης αύξηση της βιβλιοπαραγωγής στα χρόνια της πλαστής ευημερίας, σε συνδυασμό με την εξάπλωση των μεγάλων αλυσίδων και την ένταση του εκδοτικού ανταγωνισμού, οδήγησε στην ανάπτυξη καινοφανών για το χώρο μεθόδων μάρκετινγκ. Άλλο όμως να υποψιάζεσαι τι συμβαίνει, και άλλο να 'xεις μπροστά σου φρέσκους τιμοκαταλόγους και να διαπιστώνεις με τα μάτια σου πόσο ακριβώς αποτιμάται η κάθε προσφερόμενη υπηρεσία.

Ιδού μερικά παραδείγματα. Η βιτρίνα του «Παπασωτηρίου» επί της Πανεπιστημίου παραχωρείται έναντι 200 ευρώ τη βδομάδα, ενώ στα καταστήματα του Mall και του Golden Hall, έναντι 150 ευρώ. Το ίδιο ποσό, 150 ευρώ, απαιτείται και για μια ντάνα ογδόντα αντιτύπων που θα λειτουργεί σαν κράχτης στα παραπάνω βιβλιοπωλεία επί ένα δεκαπενθήμερο. Οσο για την προβολή ενός τίτλου στο υποκατάστημα του αεροδρομίου επί έναν μήνα, αυτή αποτιμάται στα 1.500 ευρώ. Στις παραπάνω τιμές δεν συμπεριλαμβάνεται ο ΦΠΑ (23%).

Ανάλογη πολιτική ακολουθεί και το «Public», όπως και ο «Ιανός». Προς τα έξω, ο επικεφαλής του τελευταίου, Ν. Καρατζάς, περιγράφει τη κατάσταση ως εξής: «Η πολιτική χρεώσεων αφορά ειδικούς χώρους, ειδικές θέσεις που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος εκδότης για να προβάλει περαιτέρω κάποιο βιβλίο, αν το κρίνει απαραίτητο. Τα συγκεκριμένα σημεία προβολής διατίθενται και με ειδικές εκπτώσεις, ανάλογα με τη χρονική περίοδο, το συνδυασμό των προβολών αλλά και την ευρύτερη συνεργασία με τον εκδότη».

Ωστόσο, στο σχετικό φυλλάδιο αναφέρεται ρητά ότι «η προβολή σε πάγκο σε κεντρικό σημείο» και η «προβολή σε επιδαπέδιο πύργο» στα καταστήματα της Σταδίου και της Αριστοτέλους αντίστοιχα, κοστίζουν 1.000 ευρώ αν πρόκειται για το Δεκέμβριο, 800 ευρώ για τον Σεπτέμβριο και 500 ευρώ για τους υπόλοιπους μήνες, χωρίς να υπολογίζεται ο ΦΠΑ. Η προβολή στην κεντρική βιτρίνα κοστίζει από 130 ώς 1.800 ευρώ, ανάλογα με τη σεζόν και με την ποσότητα των τοποθετούμενων αντιτύπων, ενώ στη βιτρίνα με τις παιδικές εκδόσεις οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 80 και 1.080 ευρώ.

Στο χορό μπήκε πρόσφατα και ο «Ευριπίδης», ένα από τα καλύτερα βιβλιοπωλεία του Χαλανδρίου, που μόλις απέκτησε νέο υποκατάστημα στην Κηφισιά, προτείνοντας, πέρα από την ανάρτηση διαφημιστικών μπάνερ, προωθητικές ενέργειες του τύπου «Ο εκδότης του μήνα» ή το «Βιβλίο του μήνα». Όπως λέει ο ιδιοκτήτης του, Θ. Βασιλόπουλος, «οι πρακτικές αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές...». Ο Βαγγέλης Τρικεριώτης, πάντως, από την «Πρωτοπορία», προτιμά «μια συμφωνία στα ίσα μ' έναν εκδότη, παρά την υιοθέτηση ανάλογων πρακτικών», ενώ ο ιδιοκτήτης της «Πολιτείας», Νίκος Λιβέριος, μολονότι μπήκε κάποια στιγμή στο δίλημμα, αποφάσισε να απέχει: «Θεωρήσαμε καλύτερο να προτείνουμε τι αρέσει σ' εμάς, παρά να δεσμευόμαστε από τέτοιες συμφωνίες με τον εκδοτικό κόσμο».

Read more »

Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος

30 ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΠΕΤΟΥΝ 

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΟ 

ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ «Το ταξίδι ενός 

χαρτονομίσματος» είχε 

αναπάντεχα καλό 

προορισμό!

Η συλλογή διατίθεται δωρεάν στο κοινό δίχως τα εμπόδια που προβάλλουν οι παραδοσιακοί εκδοτικοί οίκοι

Περί τα τέλη καλοκαιριού, οι εκδόσεις «Σαΐτα», ένα πρωτότυπο εκδοτικό εγχείρημα με ιδρυτή τον Ηρακλή Λαμπαδαρίου, γέννημα Κατερίνης και θρέμμα Καβαλιώτη, είχαν προκηρύξει έναν πρωτότυπο διαγωνισμό με θέμα «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος». Οι συμμετέχοντες καλούνταν με διηγήματα που δε θα ξεπερνούσαν τις 1.000 λέξεις να λάβουν μέρος σε μία νοηματικά ενιαία ιστορία με επίκεντρό της το «ταξίδι ενός χαρτονομίσματος»…

Και, έτσι έγινε. Με την έλευση τη νέας χρονιάς, 30 διηγήματα υπό τον γενικό τίτλο του διαγωνισμού ξεκίνησαν να πετούν ελεύθερα στο διαδίκτυο σε μία συλλογή η οποία διατίθεται στο κοινό δωρεάν μέσω της επίσημης ιστοσελίδας των εκδόσεων (www.saitapublications.gr) τόσο για online ανάγνωση όσο και με τη δυνατότητα ο χρήστης να «κατεβάσει» ολόκληρο το βιβλίο (σε μορφή PDF), ενώ όπως σημειώνει ο Ηρακλής Λαμπαδαρίου σχετικά με το περιεχόμενο της συλλογής «όπως ταξιδεύουν οι ιδέες, οι νότες, οι άνθρωποι, ο νους, η σκέψη, έτσι και τα χρήματα ταξιδεύουν συνεχώς χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για την πορεία που ακολουθούν, τα προβλήματα που πιθανόν φέρνουν, τις συνειδήσεις τις οποίες αλλοιώνουν, την ανακούφιση από δυσάρεστες καταστάσεις, την αισιοδοξία, τη δύναμη, το κύρος, το πάθος, τη λύτρωση, την ενοχή, την εκμετάλλευση.».

Αναλυτικότερα, με διηγήματά τους συμμετείχαν στην έκδοση οι Εύη Αγγελακοπούλου, Τάσος Αγγελίδης – Γκέντζος, Γιούλη Αλεξίου, Φίλιππος Γαλιάσος, Μάνος Γραφανάκης, Γιάννης Γρηγοριάδης, Άννα Δεληγιάννη – Τσιουλπά, Ειρήνη Δερμιτζάκη, Ελντίνα Ελευθεριάδου, Λάσκαρης Ζαράρης, Μιχαήλ Ζωντός, Μίνως – Αθανάσιος Καρυωτάκης, Εύα Κασιάρου, Παναγιώτης Κουντουράς, Σπύρος Κουτσοσπύρος, Βασιλική Λαμπρίδου, Χριστίνα Λουλά, Γιάννης Μαμαλιόγκας, Δέσποινα Μητσοπούλου, Οδυσσέας Γκρέι (ψευδώνυμο), Κυριάκος Παναγιώτου, Κάλλια Παπαδοπούλου, Θεοδόσης Παπαϊορδανίδης, Γιώργος Σαββανάκης, Λευτέρης Σαββινίδης, Πέτρος Σαλαβασίδης, Ρωμανός Σκλαβενίτης – Πιστοφίδης, Ευγενία Τριανταφυλλίδου, Παναγιώτα Φλώρου και Μανόλης Χουρσανίδης, ενώ τον σχεδιασμό του εξωφύλλου πραγματοποίησε η Αλίκη Λαζαρίδου, την επιμέλεια – διορθώσεις ο Ηρακλής Λαμπαδαρίου και την σελιδοποίηση η Κωνσταντίνα Χαρλαβάνη. Ακόμη, αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω εγχείρημα τράβηξε την προσοχή και της εκπαιδευτικής κοινότητας με το 1ο Λύκειο Συκεών Θεσσαλονίκης να συμμετέχει σ” αυτό, βάσει του Προγράμματος Δημιουργικής Γραφής που υλοποίησε, ενώ όπως σημειώνεται εκ μέρους των συμμετεχόντων: «Μέσα από παιχνίδι προσεγγίσαμε το θέμα γράψαμε, σβήσαμε, ξαναγράψαμε, προσθέσαμε, αφαιρέσαμε και στο τέλος, καταλήξαμε και συμμετέχουμε». Μάλιστα, από τα εννιά συνολικά μαθητικά διηγήματα που υποβλήθηκαν, τα πέντε (τέσσερα ατομικά και ένα συλλογικό) συμπεριλήφθηκαν τελικά στη συλλογή.

Με την νέα αυτή έκδοση, λοιπόν, οι εκδόσεις «Σαΐτα» συνεχίζουν τον πρωταρχικό σκοπό δημιουργίας τους, όπως αυτός είχε σχολιαστεί εκ μέρους του ιδρυτή τους, δηλαδή «τη δημιουργία ενός χώρου όπου τα έργα νέων συγγραφέων, ξεπερνώντας τα εμπόδια που θέτουν οι παραδοσιακοί εκδοτικοί οίκοι θα συνομιλούν άμεσα, δωρεάν και ελεύθερα με το αναγνωστικό κοινό», ενώ, όπως φαίνεται, σταδιακά γίνεται πράγματι εφικτό να «επαναπροσδιοριστούν οι σχέσεις εκδότη – συγγραφέα – αναγνώστη, καλλιεργώντας τον πραγματικό διάλογο, την αλληλεπίδραση και την ουσιαστική επικοινωνία του έργου με τον αναγνώστη δίχως προϋποθέσεις και περιορισμούς».

Πηγή: www.evdomi.gr

Κατηγορία: Εκδηλώσεις - Συνέδρια 

Read more »